باید دانست که

واقعیت این است که دیدن اینکه بچه ها وقتی به نوجوانی میرسند چقدر می توانند تغییر کنند سخت است.
نکته این است که ما نمی توانیم به فرضیات مان تکیه کنیم یا وقتی رفتار گستاخانه در نوجوانی سر می زند یا افزایش پیدا می کند خیلی راحت از آنها چشم پوشی کنیم.

سوال
چه چیزهایی کمک کننده هستند ؟ چه چیزهایی را باید بدانیم؟ 

باید بدانیم که
تغییرات رشدی نوجوان چگونه است. 
انتظارات منطقی داشته باشیم .
در جدالها تصمیم های خردمندانه وآگاهانه بگیریم . 
بعضی مواقع نظارت سخت  و بعضی زمانها نظارت را تقلیل دهیم.
باید بجای امرونهی بیشتر با آنها صحبت کنیم .
در امورات مربوط به آنها بیشتر از نظرات شان بنحو مناسب استفاده کنیم.طوری که فکر کنند تصمیم گیرنده اصلی آنها بوده اند.
فرصت انتخاب بدهید نه تهدید و التیماتوم.
به رفتار و عملکرد خوب نوجوانتان اهمیت و امتیاز بدهید.(یکی از اصول مهم فرزند پروری است)
حل مسیله را آغاز کنید./بیشتر مشاور باشید
قوانینی وضع کنید که بتوانید پیاده کمید.

مسایل قابل مذاکره /غیر قابل مذاکره 

مسایلی همانند :
 
عدم استفاده از مواد مخدر - عدم خشونت و آزار خود و دیگران - احترام به دیگران - آداب معاشرت و ارتباطات اجتماعی مناسب - احترام به حریم خصوصی - و...(برای هر خانواده و فرهنگ می تواند متفاوت باشد.)

با همکاری هم فهرستی از مسایل قابل / غیر قابل مذاکره تهیه کنید و برنامه اجرایی  و زمان بندی اجرا آن را (با همکاری نوجوانتان تنظیم نمایید) مشخص کرده و پس از طی زمان مشخص ارزیابی و پایش رفتار را انجام دهید .



ادامه دارد ....لطفا با ما باشید. 
بامید دیدار